“ WIKANG FILIPINO: ITO NGA BA’Y NAWAWALA NA? O HAKA-HAKA LAMANG? ”

Mahal kong kapwa Pilipino, ikaw na nagbabasa nito? Ikaw ba’y isa sa mga taong pabor na tuluyan ng kaligtaan ang wikang Filipino? Ikaw ba ay isa sa mga Pilipinong gumagamit ng salitang ito pero hindi pa lubusang maalam dahil ibang wika ang kinagisnan? O isa ka sa mga Pilipinong kayang ipabangon at ipaglaban ang wikang Pambansa? Alin ka dito sa nabanggit o andito ka bas a nabanggit? Subalit gaano nga ba katotoo na nakakalimutan na ang ating wika? Halika’t atin alamin.

          Ang wikang filipino ay katutubong wika na ginagamit ng mga Pilipino sa buong Pilipinas para makipag-komunikasyon. Ngunit sa pagdaan ng maraming taon, kakaunti nalang ang mga Pilipino na gumagamit nito. Sapagkat marami na ring mga iba’t ibang wika ang natututunan ng mga Pilipino gaya ng Ingles. Ayon sa nabasa kong artikulo, ilang mga magulang mismo mismo ang may kagustuhan na gamitin ng kanilang anak ang wikang Ingles upang ‘di sila mapag-iwanan at sa gayo’y makipag-ibang bansa. Hindi ko minamasa ang mga iba’t ibang wika na dumarating sa ating bansa ngunit sana ay mas alalahanin natin na sa oras na sanayin natin sa ibang wika ang ating sarili ay makakalimutan na natin ang ating wikang Pambansa.

Ipinatupad noong Marso 17,2003 na pangalawang wika sa pagtuturo sa pribado at pampublikong paaralan hanggang sa itinuro na nga ito sa sekundarya. May angal naman dito ang mga mahihirap na nahihirapang makipagsabayan sa ibang mag-aaral kaya mas gusto nilang gamitan ang wikang Pambansa. Sabi rin ng isang Professor, na ang hakbang na ito ang pumipigil sa pag-unlad ng mga panitikang Pilipino at wika. Gaya nalang ang nangyayari ngayon na nanganganib ang ating asignaturang Filipino sa Kolehiyo, hindi sapat na batayan na tayong mga Pilipino ay kailangan sa ibang bansa para lamang sa ating angking kakayahan bagkos sana isipin nilang paano natin mapapauunlad ang ating bansa at wika.

Base sa iba’t ibang panayam ng mga Pilipino, mayroon pa ring ang gustong ipaglaban ang wikang Filipino at asignaturang Filipino upang hindi ito lubusang mawala sa ating bansa. Sila ang sumisimbolo ng tunay na pagka-Pilipino at kahit man lang sa simpleng paraan ma-aplay natin ito sa pang-araw-araw na gawain.

Ang layuning ng wikang Filipino sa ating mga Pilipino ay pinagbuklod-buklod nito ang nakaraan, ang kasalukuyan at hinaharap. Sa pamamagitan nito mapapanatili natin ang sinimula nilang kultura at tradisyon dito sa Pilipinas.

Sabi pa nga ni Dr. Jose Rizal, “Ang hindi mag-mahal sa sariling wika, daig pa ang hayop at malansang isda”. Hanggang inaawit natin ang ating pambansang awit, nakatingala tayo sa watawat at tayong mga Pilipino ay nagkakaisa, ito’y isang malaking bagay na nagpapatunay ng pagrespeto sa ating pagka-Pilipino.